در چهارمين روز از زمستان 1297 هجري شمسي، اولين شناسنامه ايراني به نام «فاطمه ايراني»، توسط اداره كل سجل احوال دارالخلافه، مستقر در «بلديه تهران» صادر شد (رجب زاده، 1378، نشر روش)
اما نام نهادن بر افراد قدمتی به بلندای تاریخ بشیریت دارد و انسانها همدیگر را با بهترین نامها ازدیدگاه خودشان صدا می زدند و عموما در هر جامعه ای اسامي شخصیت های مهم ملی، مذهبی، اساطیری ،تاریخی و ... جز نام هاي مورد علاقه و محبوب مردم بوده و فکر نمی کنم از جمعیت حاضر کره زمین شخصی هم اکنون بدون نام باشددر واقع و با همه پیشرفت های بشری ضرورت نام گذاري هنوز باقی مانده و شاید باقی خواهد ماند. از دیدگاه جامعه شناسی بررسي نام هاي يك جامعه نشان دهندة گرايش افراد به مدرنيزاسيون ، دوري و يا نزديكي به فرهنگ بومي و سنتي و تأثيرات وضعيت درآ مدي بر گزينش نام هاست و می تواند نشان دهنده وضعيت فرهنگي جامعه باشد.
پ.ن : رجب زاده احمد(1378)،تحلیل اجتماعی نامگذاری : بررسی موردی اراک همدان و بوشهر، تهران، انتشارات روش چاپ اول
که نام آیینه ها برون ز کوره ها سنگ است